Çandarlı'nın sessizliği ben şehir çocuğuna fazla geldi, havanın serinlemesini de fırsat bilip kendimi İzmir'e attım dün. Nasıl iyi geldi, Kemeraltı'nın o kalabalık ama insanı bir başına bırakan havası anlatamam...
Metro pek iyi olmuş, Aliağa'dan Halkapınar'a, ordan aktarmayla Çankaya istasyonunda indim, hopp
Kemeraltı....
Az dolaşıp kendimi Kızlarağası Hanı'na attım. Önce kahvemi içtiimm:)
Tatil sözcüğünün bende yarattığı ilk çağrışım bilmedik yerlerde kaybolmak, burnumun çektiği tarafa doğru gidivermek. Nenoni'yi yolcu etmek için İzmir'e kadar gitmişken kendimi Alsancak otobüsüne attım. 2 aydır Çandarlı'dayım, kalabalıkları özlemişim. Efes Oteli'nin önünde indim otobüsten, rüzgar denizden esiyor sanki, şu tarafa gitsem...vee yaşasınnn, doğru tahmin.
Deniz kenarında oturacak yer de vardı sanki. Bu taraflara gelmiştim sanki, 15 yıl oluyordur...
Evett, oh çayımı da içtim, körfeze karşı. Şimdii Kemeraltı ne taraftaydı acep:))
